- Добры вечар. - Добры вечар.
Сеньёр Дорыя? Віргінія Гудман.
Мяне запрасіў ваш адвакат, Фелікс Лейва.
Прыемна пазнаёміцца.
- Заходзьце, калі ласка. - Дзякую.
- Дайце мне пару хвілін, каб пераадзецца. - Вядома.
...чальцы ўзброенай групы, што была дэмабілізавана,
цяпер бяруць удзел у пошуках зьніклых.
Да нацыянальных навін. Галоўная падзея сёньняшняга дня -
гэта пахавальная цырымонія Лаўры Відаль,
вядомай мастачкі і фатографа,
нібыта забітай сваім каханкам, Адрыянам Дорыя,
што нядаўна атрымаў
Еўрапейскую прэмію ў сферы развіцця інавацый і бізнэсу
як прадпрымальнік года.
Дорыя, кіраўнік кампаніі «Глобал Гоу Тэк Мідыя»,
якая выйшла на азіяцкі рынак,
заяўляе, што не вінаваты і што ён ахвяра змовы.
Я чакаў вас пазней, сеньёра Гудман.
Так. Узьніклі некаторыя складанасьці.
Я спрабавала зьвязацца з Феліксам, але тэлефон не адказвае.
Яго няма ў горадзе.
Але ён казаў, што ўсё пад кантролем, што мы ў выйгрышы...
- І ўсё зьменіцца, так. - Менавіта так.
Якраз гэта ён казаў, калі мы апошні раз бачыліся.
Але тады я ня ведала таго, што ведаю цяпер, а ён і дагэтуль ня ведае.
Што?
Магчыма, вас выклічуць для сьведчання ўжо сёння вечарам.
Што?
Мой інфарматар у судзе паведаміў, што ў апошні момант у абвінавачаньня з'явіўся сведка,
які можа перавярнуць увесь працэс.
Пакуль невядома, хто гэта, але ён або яна будзе ў судзе
для сведчаньня праз тры гадзіны.
Я расказаў праўду.
Ваша гісторыя ня поўная, сеньёр Дорыя, мне патрэбны дэталі.
Праўдападобнасць патрабуе дэталяў.
Я выкарыстаю іх, каб пераканаць свет у тым, што вы не вінаватыя.
Запэўніваю вас, што магу гэта зрабіць.
Да гэтага часу я не прайграла яшчэ аніводнай справы.
Але мне патрэбна ваша дапамога.
Паліцыя ператварыла гэта месца ў турму, за мной назіраюць 24 гадзіны ў суткі.
Вы лічыце, што, калі б мне было што дадаць, я б яшчэ не зрабіў гэтага?
Яны будуць патрабаваць вашага неадкладнага арышту, сеньёр Дорыя.
Мы маем сто восемдзесят хвілін для размовы,
Таму раю вам перастаць ныць і пачаць працаваць.
Добра, вернемся да пачатку.
Што вы з забітай рабілі ў гатэлі?
Нам сказалі прыйсьці туды.
Мы сустракаліся з ёю некалькі месяцаў.
Нехта спрабаваў нас шантажаваць.
Мы выконвалі іхнія ўказанні.
Яны патрабавалі сто тысяч еўра.
Лепей купіць нейчае маўчаньне, чым аплачваць шматмільённы развод?
Я не хацеў разводу з Соняй. Я кахаю яе.
Чаму гэты гатэль, за трыста кіламетраў ад месца, дзе вы жывяце?
Ня ведаю.
Вас не здзівіла, што выбранае месца знаходзіцца так далёка?
Ды каго хвалюе гэты гатэль?
Ці вы альбо ваша каханка былі там раней?
Зараз праблема ў тым, што на мяне вешаюць забойства.
Кожная дэталь важная, сеньёр Дорыя.
Але добра,
пагаворым пра паведамленьне ў вашым тэлефоне.
Мы чакалі ўжо дзьве гадзіны, калі яно прыйшло.
Нешта ня так?
Твой мабільны ў яго.
І ён толькі што даслаў мне паведамленьне.
Я ЎСЁ РАСКАЖУ. НУМАР 715. ГАТЭЛЬ БЭЛЬЯВІСТА
Гэта пастка.
Хадзем.
Адрыян?
Я страціў прытомнасць на некалькі хвілін.
А калі прачнуўся...
пачаўся кашмар.
Ваш першы ўспамін?
Стук у дзверы.
Паліцыя!
У вас усё ў парадку?
Паліцыя!
Адчыніце дзверы.
Адыдзіцеся.
Лаўра!
- Ты чуеш мяне? - Адчыніце!
Лаўра!
Мы ведаем, што вы там! Адчыніце дзверы!
Не, не!
Лаўра! Ратуйце!
Дапамажыце, калі ласка!
Паліцыя!
Дапамажыце!
Падыміцеся!
Рукі ўгору! Уставайце!
У нумары быў нехта яшчэ.
Рукі так, каб я іх бачыў.
Я нічога не зрабіў, нічога.
Рукі ўгору!
- Я нічога не зрабіў. - Выходзце!
- Тут быў нехта яшчэ. - На падлогу!
Не супраціўляцца.
Усе назад!
У паліцэйскай справаздачы гаворыцца, што
сведкі чулі крыкі, але ня бачылі, каб нехта пакідаў нумар...
Дык вы ня бачылі, каб з нумара выходзіў нехта яшчэ? Не, не.
...дзьверы ў які былі зачыненыя знутры на ланцуг.
Яшчэ там гаворыцца, што вокны немагчыма было адчыніць знутры,
таму што ў халодныя месяцы ручкі прыбіраюць,
прыкмет узлому таксама няма.
Праверылі і ўсе іншыя магчымыя шляхі пабегу,
але нідзе нельга прайсьці, не пакінуўшы слядоў.
А слядоў адшукаць не атрымалася.
Тады, згодна з вашай версіяй,
- забойца вашай каханкі... проста выпарыўся. - Атрымліваецца, так.
- Перад тым як уцячы, ён мусіў туды пранікнуць. - Ён быў там, калі мы прыбылІ.
І ўсё ж ён неяк там апынуўся.
Супрацоўнікі гатэля кажуць,
што толькі вы мелі ключ ад нумара.
Усё было падрыхтавана для таго, каб абвінаваціць мяне
і падкінуць паліцыі гісторыю, аб тым, што Лаўра закахалася ў мяне,
а я, каб захаваць свой шлюб,
спрабаваў адкупіцца. Беспасьпяхова, таму забіў.
- Але гэта глупствы, проста пастка... - Чыя пастка?
- Я ня ведаю. - Чаму?
Я кажу, што ня ведаю!
Я ведаю толькі, што жонка пакінула мяне і забрала дачку.
А нехта хаваецца на волі.
Калі вы не сканцэнтруецеся і
ня звернеце ўвагу на дэталі, ведаеце, што атрымаецца?
- Што? - Атрымаецца, што паліцэйскія маюць рацыю.
А яны кажуць, што ні ў кога не было матыву
знішчаць вас, так што ваша версія
гучыць як выдумка, сеньёр Дорыя.
- Не мая праца шукаць вінаватага. - Не.
Гэта праца Фелікса, ваша і, вядома ж, паліцыі.
Вось хто мусіць шукаць, а ня я.
Вы іхні вінаваты.
Калі б вы былі на маім месцы
і пачулі ад мяне гісторыю пра тайную змову, што б вы падумалі?
Я расказваю вам усё як было, і не разумею, чаго вы яшчэ хочаце.
Ведаеце што?
За трыццаць гадоў працы я сустракала два тыпы кліентаў.
Тых, што разумеюць сваё становішча і супрацоўнічаюць,
нават калі даводзіцца гаварыць пра тое, пра што яны ня хочуць,
і тыя, якія лічаць сябе разумнейшымі за мяне
і хочуць, каб я выцягнула іх, а яны самі засталіся чыстыя.
Вы з другога тыпу.
Але дазвольце растлумачыць:
выратаваньне патрабуе ахвяры,
а вы не разумнейшы за мяне.
Знікненьне чалавека ў Б'ерхэ
Ці не задумваліся вы, што адбудзецца, калі той сведка замешаны ў гэтым?
А мы змарнавалі ўжо дзесяць хвілін.
Запытаю толькі раз:
Ці ведаеце вы, хто быў у нумары?
Знікненьне чалавека ў Б'ерхэ
Калі вы хочаце разабрацца,
калі хочаце, каб я пазбавіла вас будучыні за кратамі,
больш мне не хлусіце.
Гэта пачалося тры месяцы таму.
- Любая. - Ну як Парыж?
- Усюды непрыемныя французікі. - Сустрэча была няўдалая?
- Ня думаю, што мы дамовімся. - Тата тэлефанаваў.
Запрасіў нас паплаваць з ім у нядзелю. Я пагадзілася.
- Ён вельмі хоча пабачыць Алекс. - Добра.
Гэта тата. Скажы "тата". "Тата".
Соня, мне час ехаць у аэрапорт.
Добра. Ты дадому або затрымаесься ў Барселоне?
Зараз лячу да вас.
Паведамі, калі сядзеш. Кахаю цябе.
А я цябе.
- Хто гэта? - Соня.
Колькі часу?
Амаль шэсць. Мы праспалі.
- Паехалі? - Тата.
- Нам было направа. - Так, але сюдой будзе карацей.
Можа, ты паедзеш хутчэй, га?
- Мне сесці за стырно? - Давай сядай.
Што?
Я толькі і раблю, што ілгу.
Калі ты са мной, ты не ілжэш.
А ўвесь астатні час ілгу, бо я з табой.
Але ты шчасьлівы са мной.
І мне таксама вельмі добра, калі мы разам.
Памятаеш, што мы казалі ў самым пачатку?
Мы абое хацелі атрымаць досьвед.
І, калі час надыдзе, абое збіраліся...
- Адрыян, ты хочаш пакінуць Соню? - Не.
Я таксама не хачу пакідаць Бруна. Таму зараз у нас усё як мае быць.
Але нельга мець адразу ўсё.
Нечым трэба ахвяраваць.
У нас усё добра.
Усё добра.
Не, мы робім няправільна, і ты гэта ведаеш.
Ведаю.
Прабач.
Ты ў парадку?
Здаецца, так.
Гэй!
З вамі ўсё добра?
Трасца!
- Што ты робіш? - Выклікаю паліцыю.
Мы не вінаватыя, гэта ўсё чортаў алень.
Я зехаў на яго паласу.
Ён не прышпіліўся і перапісваўся едучы!
Ты прасіла ехаць хутчэй!
Ты сам казаў: нечым трэба ахвяраваць.
- Што ты хочаш сказаць? - Альбо ён, альбо мы.
Ты пазвоніш у паліцыю - і мы прапалі.
Паслухай, паслухай мяне, калі ласка.
Ніхто гэтага ня бачыў, ніхто ня ведае.
Нічога ня зменіцца. Тваё жыццё, Соня,
твая дачка, кар'ера.
Ты ж ня хочаш усё гэта страціць?
Праўда?
Паехалі.
Не заводзіцца.
Ну давай, калі ласка.
Заводзся ты, божа літасьцівы! Давай!
- Чорт. - Што такое?
Хтосьці едзе да нас.
Выходзь з машыны.
- Што нам рабіць? - Пакінь гэта мне. Проста пагаджайся.
Куды ты, гэй?
Ён усё зразумее.
Што ты робіш?
У нас аварыя, ясна?
- Аварыя? - Падыгрывай мне.
Вітаю.
Дапамога патрэбна? Што тут адбылося?
Мяне занесла, і мы сутыкнуліся. Але нам ужо ўдалося дамовіцца.
Вам не патрэбны медыкі?
О не, мы ў парадку. Дзякуй.
Упэўненыя?
Мабыць, са страхавой кампаніі. Хутка вярнуся.
Гэй.
Напалохаліся, так?
Алень выскачыў проста перад намі, я ўсё яшчэ ў шоку.
Алё?
Так, мы тэлефанавалі.
- Дык усё добра? - Так, дзякую.
І колькі яшчэ нам чакаць?
Дзякую, да пабачэньня.
Усё ўладжана.
Добра, што ніхто не пацярпеў.
Дзякуй.
- Да пабачэньня. - Да пабачэньня
- Што, калі ён бачыў? - Ня бачыў.
Ён спыніўся. І мог заўважыць хлопца.
- Нам трэба яго пазбавіцца. - Ці ты звар'яцела?
Ёсць сьведка.
Калі мы так і пакінем хлопца, ён усё зразумее.
Калі ласка.
Лепш, калі я застануся тут і выклічу дапамогу, а ты
паклапоцішся пра цела.
І што мне з ім рабіць?
Ня ведаю.
Але нам трэба з гэтым разабрацца, так?
А пасля, калі захочаш, расстанемся.
І ўсё.
Я ехаў каля гадзіны.
І ўсё, пра што мог думаць, -
гэта чаму я тут, а ня разам са сваёй сям'ёй.
Калі б я ня быў з Лаўрай,
Мы б не праспалі і не звярнулі з дарогі,
І ніколі б не выбег насустрач той алень.
Ніколі.
Што вы зрабілі з машынай?
Утапіў.
Разам з хлопцам?
У маёй галаве так і гучалі словы Лаўры.
Гэта быў няшчасны выпадак. Мы нічога не маглі для яго зрабіць.
Хлопец ня меў будучыні. Мы мелі.
Мелі.
Ён быў проста як адна з плям на шкле,
і я мусіў так думаць, каб ня страціць розум.
А што пасля?
Я патэлефанаваў Лаўры са спецыяльнай сім-карткі і сказаў, дзе я.
Мы з ёй заўсёды выкарыстоўвалі гэтыя карткі.
Гэта быў проста жах.
Што здарылася?
Вітаю, я разбіла машыну.
Не, са мной усё добра, але патрэбны эвакуатар.
Так.
Дзе знаходжуся?
- Добры дзень. - Добры. Усё ў парадку?
Алень выбег на дарогу, але са мной усё добра, дзякуй.
Вам пашанцавала. Так і загінуць можна.
Толькі машына не заводзіцца. Рухавік не працуе.
Я выклікала дарожную службу, але яны вельмі занятыя.
Кожная праблема мае рашэньне.
Я разбіраюся ў такіх машынах, вельмі добрая мадэль.
Вось жа супадзеньне.
Раней я працаваў інжынерам у іспанскім філіяле па іх выпуску
Тамас Гарыда. Цяпер у мяне свая аўтамайстэрня.
Прыемна пазнаёміцца.
- Мне трэба ў Барселону. - Ліхтарык ёсьць?
Гэта машына маёй сястры. Яна мне пазычыла, таму я не зусім ведаю...
Не хвалюйцеся. У мяне ёсць свой.
Праблема са стартарам.
Датчык рухавіка, відаць, захрас на становішчы "стоп".
Калі ўсё іншае не пашкоджана,
трэба толькі перазапусціць блок кіраваньня, і паедзе.
Астатняе ў парадку.
Калі хочаце, я завязу вас на буксіры да свайго дома,
там і адрамантую.
Альбо, калі вам так зручней,
магу выклікаць эвакуатар.
- Колькі часу гэта зойме? - Эвакуатар?
- Не, адрамантаваць. - Пары гадзін выстарчыць.
Добра.
Дык вы жывяце ў Барселоне.
А што рабілі тут?
У Барбастра жыве мая сястра.
Мая жонка працавала недалёка, у запаведніку.
А цяпер працуе блізу Б'ерхэ, у даліне, дваццаць хвілін ад дому.
Яна была настаўніцай літаратуры, але мусіла кінуць гэту справу.
Рак.
Вось чаму мы пераехалі. Тут жыццё больш спакойнае.
А вы чым займаецеся?
Трымаю кнігарню.
Люблю чытаць.
Асабліва п'есы.
Класікі - мая слабасць. Жонка мяне з імі пазнаёміла.
Так мы і сустрэліся - у тэатральнай групе.
Яна была проста цудоўная, а я...
Я далучыўся, каб знайсьці сабе жанчыну.
Вы не сказалі, як вас завуць.
- Ракель. - Ракель.
Ракель, ваш тэлефон.
Так, праўда.
- Вітаю, любы. - Вітаю, Лаўра.
Ну як прайшло? Калі вылятаеш?
Акурат хацела тэлефанаваць: я спазнюся.
Не хвалюйся.
Я збіраўся ўзяць работу дадому. Тут не сканцэнтравацца.
Увесь час адрываюць.
Чаму спазняешся?
Нечаканыя праблемы. З рухавіком машыны.
Нічога, проста скажы, калі прылятаеш.
Не, ня трэба сустракаць мяне.
Я перакушу і буду працаваць, а потым сустрэну цябе.
- Не прыязджай, калі ласка, Бруна. - Лаўра, з табой усё добра?
Прабач, прабач, не,
усё добра, праўда.
Прабач, што не патэлефанавала раней.
Добра, не хвалюйся. Убачымся дома.
- Я кахаю цябе. - І я цябе.
- Прывітанне. - Прывітанне, любая.
Эльвіра, мая жонка.
А гэта Ракель. Яна ўехала ў аленя,
і рухавік выйшаў са строю. Я адрамантую.
- Прыемна пазнаёміцца. - Мне таксама.
З вамі ўсё добра? У вас на руцэ кроў.
- Напэўна, аленевая. - Аленевая?
- Дайце пагляджу. Рану трэба дэзынфікаваць. - Я не параненая.
Даруйце, я дужа спяшаюся.
Тады ня будзем губляць час. Я бяруся за працу.
- Кавы, любы? - Так, калі ласка.
- Заходзьце. - Я магу пачакаць тут.
Будзеце чакаць на холадзе? Заходзьце, сеньёра.
Якраз памыеце руку.
Заходзце.
Усё ў парадку?
Так, дзякую, у парадку.
Толькі аднясу Тамасу каву і вярнуся.
Добра, дзякую.
Папраўдзе было трохі страшна сюды пераязджаць.
- Дакладна ня хочаце паесці? - Не-не, дзякую.
Але жыць тут добра, трэба толькі прызвычаіцца.
Дзеці?
Ці маеце дзяцей? Я праста ўбачыла...
О, не, не.
Мой муж хоча, але я...
Ну, я таксама, але я шмат працую і ня ўпэўнена...
Не накручвайце сябе.
Мой Дані, то-бок Даніель, яму не падабаецца "Дані",
з'явіўся, калі мне было амаль сорак. Дзіця змяняе жыццё.
Але ўсе намаганьні будуць узнагароджаны. Перапрашаю.
Вельмі прыгожы. Хутка вернецца дахаты. Магчыма, вы яго ведаеце.
Клара? Вітаю.
Не, я чакаю яго. Ён ад'ехаў з хлопцамі.
Што?
Ты таксама з імі?
А Даніэля няма?
Дзіўна, ён выйшаў а шостай.
Так.
Так, вярнуўся з працы, пераапрануўся і вылецеў.
- Так. - Усё гатова. Я праверыў - працуе.
Не застаняцеся на вячэру? Упэўнены, што жонка вас пераканала.
Добра.
Вазьму сваё паліто, Я вельмі пазнюся, прабачце.
Так, добра, Клара, я зараз жа яму набяру.
Клара кажа, што хлопцы ня бачылі Даніэля і думалі, што ён з ёю.
- І што такога? - Ён мусіў быць з сябрамі.
Але ніхто нічога ня ведае. Табе ён нічога не казаў?
Добра, не нервуйся. Можа, ён змяніў планы.
Але ён казаў, што будзе з сябрамі.
- Магчыма, ён сказаў табе няпраўду. - Навошта?
А калі ён сустрэў іншую дзяўчыну?
Не, Тамас, не. Гэта вельмі дзіўна.
Патэлефаную яму.
Ды не чапай яго. Дарослы ж хлопец.
- Чуеш? - Так.
Вы ня чулі тут тэлефон?
Яшчэ раз набяру.
Нашага сына няма ў сяброў, і жонка наўяўляла рознага.
Вось ён.
Дзіўна, Даніэль заўжды носіць мабільны з сабой.
Сёння згубіў, відаць.
Скажыце ёй, Ракель.
Мне трэба ехаць, я спазняюся.
Ніхто нічога ня ведае пра Даніэля.
Што нам рабіць?
Скажы мне, што нам рабіць.
У мяне ёсць план.
Але ўсё ў тваіх руках.
Усё залежыць ад цябе.
Ейныя вочы пужалі мяне.
Я адразу пазбавіўся машыны.
Ня ведаю, але тут паблізу аўтазвалка.
Потым мы развіталіся, дамовіўшыся, што больш ніколі ня ўбачым адно аднаго.
Я падаў заяву аб кражы аўто,
схлусіўшы, што вярнуўся з Парыжа.
І Соні сказаў тое самае:
што застаюся на ноч у нашай гарадской кватэры.
З табой усё нармальна?
Гэта была бяссонная ноч.
Я адчуваў сябе падманшчыкам, махляром.
Дзесяць гадоў спатрэбілася мне, каб дасягнуць вяршыні,
а ўсё страціць я мог у імгненне вока.
Наступным днём я пайшоў на працу.
Мы збіраліся выводзіць кампанію на азіяцкі рынак,
таму было б дзіўна, калі б я не зявіўся.
Над гэтым кантрактам я працаваў цэлы год,
і посьпех быў ужо надта блізка, я не мог упусьціць яго.
Перад вяртаннем дадому я спрабаваў сабрацца з думкамі,
каб сустрэцца з жонкай і дачкой.
Я мусіў насіць маску.
Маску чалавека, якім я ўжо ня быў.
І калі я палічыў, што ў мяне атрымалася...
адбылося нечаканае.
Дваццацітрохгадовы Даніэль Гарыда
пайшоў з працы ў гэтым банку каля шасьці.
Вярнуўся дамоў і празь некалькі хвілін ад'ехаў зноў.
Бацькі чакалі яго на вячэру, але ён так больш і не прыехаў.
Сям'я і сябры Даніэля аб'ядналіся для пошукаў,
Яны лічаць, што здарылася аварыя
і, магчыма, ягоная машына можа быць знойдзена ў яры.
Твар яго бацькі адбіўся на маёй сятчатцы.
У ягоным болі я бачыў сябе.
Я пакляўся, што гэта будзе апошняя памылка ў маім жыцці.
- Перапрашаю. - Нічога.
Слухаю.
Ты ўпэўнены?
Паведамі, калі будуць навіны.
Сведка ўжо знаходзіцца ў судзе.
Асоба невядомая, але суддзя ўжо ў дарозе.
Мне трэба паразмаўляць з Феліксам.
- Алё. - Фелікс, дзе ты?
У аэрапорце Більбаа, выходжу з самалёта.
Віргінія Гудман са мной. Кажа, пракурор можа нас абысьці.
- Абысьці?.. - Калі ты вяртаешся?
Гэтай ноччу, апошнім рэйсам. Дай ёй трубку.
Ён хоча паразмаўляць з вамі.
- Фелікс. - Што адбываецца?
Зявіўся новы сведка.
- Толькі што прыбыў у будынак суда. - Віргінія?
Сеньёру Дорыя, магчыма, ужо сёння давядзецца даваць паказаньні.
Дашліце мне дэталі лістом, але перадаю яго ў вашы рукі.
У мяне тут вельмі важная справа, якая можа стаць для нас вырашальнай.
- Патэлефаную праз колькі гадзін. - Добра.
Дзякуй, Фелікс.
Што ён сказаў?
Усё пад кантролем, не хвалюйцеся.
Добра. Працягнем. На чым мы спыніліся?
Я жыў сваім жыццём.
Але да вас прыйшла паліцыя.
Сеньёр Дорыя, да вас прыйшлі.
Гэта з паліцыі.
Але гэтага няма ў справе.
Адкуль вы ведаеце?
Ня важна, сеньёр Дорыя.
Паліцыя Б'ерхэ знайшла дэталі двух аўто
за восем кіламетраў ад месца, дзе жыў зніклы.
Але інфармацыі аб аварыях у тым месцы нам не паступала.
Да таго ж бацька хлопца падабраў жанчыну, што трапіла ў аварыю
акурат там і ў той жа дзень, калі знік яго сын.
Вы ведаеце яе?
Што гэта такое?
Чаму майго кліента павінны хваляваць здарэньні ў Б'ерхэ,
калі ў той час ён быў у Парыжы?
Яна сказала бацьку зьніклага хлопца, што зьбіла аленя.
Але абломкі другой машыны на дарозе
падказваюць, што там нешта адбылося,
а яна спрабавала гэта схаваць з чыёйсьці дапамогай.
І?
Нумар аўтамабіля, якім кіравала жанчына,
належыць БМВ вашага кліента.
Які ў тыя выхадныя быў украдзены з прыватнай стаянкі.
Ці вы сцьвярджаеце, што сеньёр Дорыя хлусіць
наконт здарэння, пра якое вам нічога не вядома?
Згодна з пратаколам,
вы не змаглі паказаць квітанцыю ў доказ таго, што ваша машына была там.
Я згубіў яе. Відаць, забыўся перакласці ў кашалёк
і яна выпала з курткі ў паездцы.
Я ведаю, гэта было ў вашай заяве. Дужа зручна для вас.
Чакайце, а нумар аўтамабіля вам сказаў толькі бацька хлопца?
А гэта зручна для вас, і амаль непацверджана.
Якраз гэта мы і робім: шукаем пацвярджэнне.
Ня трэба было турбаваць майго кліента, каб пацвердзіць яго паездку ў Парыж,
Такія дэталі можна ўдакладніць у яго сакратара.
Спадзяюся, мы скончылі?
Чаму ты нервуешся?
Калі не скажаш, я не змагу дапамагчы.
Ты маеш дачыненне да знікненьня таго хлопца?
Ну дык як?
Я не быў у Парыжы.
Я быў з жанчынай.
Тады Эва ня зможа пацвердзіць тваё знаходжаньне ў Парыжы?
Ты зможаш пераканаць іх, што я там быў? Зможаш зрабіць мне алібі?
- А я маю выбар? - З ёй усё скончана. Гэта была памылка.
Але нельга, каб яна зруйнавала
маё жыццё з Соняй і Алекс, нельга.
Калі будзеш званіць мне наступным разам, пачні з таго, што раскажы ўсё.
Мне патрэбна яшчэ нешта.
Што?
Дакументы паліцыі. Не хачу праблем праз іх.
Я паклапачуся пра гэта.
Пазней паліцыя праверыла маё парыжскае алібі
і згубіла да мяне цікавасць.
Фелікс выканаў першую частку дамовы, але не другую.
Адзін з маіх людзей знайшоў вашае імя ў паліцэйскіх дакументах,
і, баюся, пракурор таксама мог яго адшукаць.
Я б ніколі не зайшоў так далёка, калі б не Лаўра.
Што яна зрабіла, калі вы расказалі, што паліцыя пытала пра яе фотаробат?
Я не казаў ёй.
Я ведаю, што вы сустракаліся.
Багатыя хочуць заставацца багатымі і абараняюць сябе і сваю маёмасць.
І там, дзе ёсць багатыя, ёсьць і схаваныя камеры.
Як ты прымусіла паліцыю лічыць, што Даніэль Гарыда ўцёк?
- Адкуль ты звоніш? - З тэлефоннай будкі.
Размовы ў месцы, набітым камерамі, - ня вельмі разумны крок.
Нервовасць выдала мяне, я ведаю.
Але ня думайце, што я настолькі дурны, каб звязвацца з Лаўрай
адразу пасля таго, як паліцыя распытвала мяне пра яе.
Тады калі і чаму?
Калі зразумеў, на што яна здольная.
Калі Лаўра ведала, чаго хацела, нішто яе не спыняла.
- Вітаю. - Прывітайся з дзядулем.
Яна была такой, калі мы пазнаёміліся.
Можна рахунак?
І я зноў убачыў гэта ў ёй, калі яна хацела замесці сляды.
Вось, трымайце.
Паліцыя адмаўляе магчымасьць таго, што Даніэль Гарыда,
малады чалавек, што знік тры тыдні таму ў Б'ерхэ, трапіў у аварыю.
Паводле апошніх звестак,
ён мог інсцэнаваць сваё знікненьне, каб уцячы.
Як высветлілі ў паліцыі,
ён украў пяцьдзясят тысяч еўра з банка, у якім працаваў.
Хлопец стварыў рахунак, куды перанакіроўваў...
Хутка адплываем.
Мне толькі што патэлефанавалі. Неадкладная сустрэча з сеньёрам Лі.
- Адкуль тэлефануеш? - З аўтамата.
Убачымся праз чатыры гадзіны ў бары каля аўтазвалкі.
Што гэта?
Кашалёк хлопца.
Я забрала, перад тым як мы паклалі хлопца ў багажнік.
Меркавала, што спатрэбіцца. Так і адбылося.
Пасля здарэння Бруна працаваў дома некалькі дзён.
Адной раніцай я зрабіла адзінае, што магло нас выратаваць.
Што вы такое расказваеце?
Ваша каханка валодае банкаўскімі праграмамі так жа добра, як і фотаапаратам?
Прысяжныя падумаюць, што вы трымаеце іх за дурняў.
Лаўра сустрэла мужа, працуючы ў тым банку.
Тэхналогіі пайшлі далёка наперад, вы ведаеце гэта лепш за мяне.
Ці Лаўра працягвала практыкавацца і займаючыся фатаграфіяй?
Магчыма, муж ёй дапамог.
Магчыма, яна расказала яму праўду, а мне пра гэта не сказала.
Вы ня ведаеце Лаўру.
Яна ўмее спакушаць.
Выдатны ўзор фатальнай жанчыны.
Ты разумееш, што зрабіла?
А ты як думаеш?
Не хвалюйся, калі б засталіся сляды, нас бы тут не было.
Што?
Не глядзі на мяне так.
Мы не выклікалі паліцыю, бо рабілі ўсё правільна.
Не, не правільна.
Адрыян,
Калі мяне схопяць, то разам з табой.
Паліцэйскія ўжо прыходзілі да мяне. Ня трэба мне пагражаць.
Гэта ты не пагражай мне.
Я маю здымкі, якія даказваюць што ты ня быў у Парыжы.
Наступныя дні не прынеслі палёгкі.
Мая кампанія выйшла на азіяцкі рынак разам з іншымі тэхналагічнымі гігантамі.
Я атрымаў прэмію як прадпрымальнік года
і ўвагу з боку медыя.
Сеньёр Дорыя, што вы адчуваеце?
Шчасце.
Гэта быў мой час.
Мяне падавалі як прыклад для моладзі, што спрабуе падняцца з нізоў.
Але я сам толькі прыкідваўся,
а папраўдзе нейкі час адчуваў сябе проста пагана.
Бо я навучыла яе.
- Чаму? - Казаць "тата".
Безумоўна, добрае ўменьне!
Сеньёр Дорыя, перапрашаю. Журналіст хоча паразмаўляць з вамі.
- Кажа, што ведае вас. - Добра.
- Калі ласка. - Прашу мне дараваць.
А з гэтым будзь пільная.
Хутка вярнуся.
Направа, калі ласка. Дзякую.
Сеньёр Дорыя? Прабачце, што турбую ў такі важны для вас дзень.
Ведаеце, хто я?
Ведаю толькі, што н Іван Соўта.
Калі ласка.
Я бацька Даніэля Гарыда.
Ня ведаю, ці глядзелі вы навіны, але...
там кажуць, што ён уцёк, і я хачу задаць вам пару пытанняў,
калі вы не супраць.
Я ведаю толькі тое, што было ў прэсе. Мне вельмі шкада.
Мой сын не злачынец, і нікуды ён не ўцякаў.
Ён памёр.
І нехта цяпер смяецца з маёй жонкі і з мяне.
У дзень, калі вас распытвалі ў паліцыі, мы з Эльвірай былі там.
І я ўсё бачыў.
Наш сын карыстаўся мабільным
незадоўга да таго, як Тамас падабраў тую жанчыну на дарозе,
таму немагчыма, каб ён забыў тэлефон дома,
яна яго прынесла.
А гэта магчыма,
толькі калі яна і сутыкнулася з ім у той дзень.
І яна была не адна, нехта быў з ёй.
Чаму вы так упэўнены?
Я ўжо казаў вам. Яна змяніла становішча крэсла машыны.
Не яна ёй кіравала.
Яна мяне падманула!
Гэта машына маёй сястры.
Яна мне пазычыла, таму я не зусім ведаю...
Яна падманула, а без прычыны не падманваюць.
Падманула, каб абараніць сябе або абараніць вас.
У вас ёсьць запальнічка?
Тая жанчына нешта хавала.
І вы таксама.
Я сапраўды нічога ня ведаю.
У той дзень я быў у Парыжы.
Так кажуць і ў паліцыі.
Але білеты на самалёт і бронь у гатэлі -
гэта ня доказы.
Аднак мы паверылі паліцэйскім і паехалі дамоў.
А праз колькі дзён,
калі ў навінах абвінавацілі нашага сына ў крадзяжы...
мы зразумелі, што ўсё падстроена.
Даніэль ніколі не рабіў нікому шкоды.
Мая жонка прыйшла ў роспач, калі нам паведамілі.
Але я не здаваўся.
І пайшоў па адзіным следзе, што ў мяне застаўся.
Ён вёў да вас.
І хутка я зразумеў, як шмат вы маглі страціць,
калі б выявілася, што вы былі не ў Парыжы,
а з іншай жанчынай.
Я вярнуўся ў паліцыю, але яны па-ранейшаму мне ня верылі.
Тады я ўбачыў, які вы магутны.
Улада робіць воўка большым, чым ён ёсьць.
Але я не баюся такіх ваўкоў, як вы.
Калі ты перажываеш найгоршае, што толькі могуць уявіць бацькі:
страчваеш сваё дзіця,
па якім не застаецца і следу,
страху больш не існуе.
Нічога не існуе.
Хутка яны зразумеюць, што я прыйшоў без запрашэння,
таму скажыце мне праўду:
дзе мой сын?
Запэўніваю вас, вы памыляецеся.
Вы былі ў аўтамабілі з жанчынай, якую завуць зусім не Ракель.
І трапілі ў аварыю ў месцы, дзе я сустрэў яе,
мой сын таксама быў там.
Вы пазбавіліся яго?
Вось так проста?
Сеньёр Дорыя,
так усё і было?
Скажыце як бацька бацьку.
Мы з жонкай ведаем, што наш сын мёртвы.
Мы проста хочам знайсці яго і пахаваць як належыць.
- Сеньёр, вы павінны пайсці з намі. - Не чапайце мяне.
- Калі ласка. - Не чапайце!
Сеньёр Дорыя, калі ласка, малю вас! Не чапайце! Калі ласка!
Калі б знікла вашая дзяўчынка,
Вы б хацелі ўпэўніцца, што злачынец ня выйдзе сухім з вады.
Сукін сын!
Ты ведаеш яго?
Пойдзем назад.
- Адрас? - Вуліца Сан-Рамон, пяць, Б'ерхэ.
Больш ніхто да мяне не звяртаўся.
Тэлефон?
І ён таксама.
Ён ведаў, што так толькі ўскладніць усё.
А Фелікс прыбраў маё імя са справы хлопца.
- Які горад? - Б'ерхэ.
Ён вярнуўся дадому, каб даглядаць сваю жонку.
А пасля таго - знік.
Я больш ніколі пра яго ня чуў.
Добра. І вось што мы маем цяпер.
Два загінулыя і два целы.
Забойства вашай каханкі
мусіць быць прамым вынікам смерці Даніэля Гарыда.
Але для паліцыі ёсьць толькі адно забойства.
Бо яны знайшлі толькі адно цела, Лаўры Відаль.
І падазраюць яны вас.
Але для нас і для бацькоў Даніэля Гарыда
ёсць яшчэ адно цела і яшчэ адзін загінулы: зніклы хлопец.
А Гарыда падазраюць вас і вашу каханку ў ягоным забойстве.
Яна памерла, таму застаяцеся...
толькі вы.
Які бачыце адказ на гэту загадку?
А які адказ бачыце вы?
Я ўспамінаю таямніцу здарэння ў нумары гатэля,
чалавека, які нібыта забіў вашу каханку,
а потым проста знік, бы прывід.
І ён звязаны з Даніэлем Гарыда.
Ёсць яшчэ адзін чалавек, што ведае больш за бацькоў хлопца.
Дапамога патрэбна?
Хочаце ўпэўніць прысяжных, што гэты кіроўца завабіў вас у гатэль?
З якой мэтай, сеньёр Дорыя?
Каб шантажаваць нас, бо ведае, што мы вінаватыя.
Ён не мог ведаць толькі тое, што Лаўра не мая жонка.
Дэталі, сеньёр Дорыя.
Прысяжныя не павераць у вашую закручаную версію,
калі не дадаць праўдападобных дэталяў.
Я не казаў вам, як ён заманіў нас у гатэль "Бэльявіста".
Гэта для вас.
Адпраўнік: Даніэль Гарыда
Я ведаю, што вы з сяброўкай зрабілі.
Цана майго маўчаньня сто тысяч еўра.
У невялікіх нямечаных купюрах.
Калі не атрымаю іх сёння, дашлю гэтае фота паліцыі,
і яны адшукаюць Даніэля Гарыда.
Роўна а пятай
прыязджайце абое да чыгуначнай станцыі Б'ерхэ.
Не спазняйцеся.
Я патэлефаную ў будку на стаянцы.
І скажу, дзе вам перадаць мне грошы.
Не прыходзце без іх,
нічога не прыдумляйце,
або я пазваню ў паліцыю.
Канверт высланы з Б'ерхэ тры дні таму.
Як адпраўнік пазначаны Даніэль Гарыда.
- Гэта там, дзе... - Калі не тое месца, то вельмі падобнае.
Сеньёр Дорыя.
Вы бачылі месяц?
Гэтай ноччу на небе вялізная поўня.
Такая ж вялізная, як і дзіры ў вашай гісторыі.
Адкуль вы ведаеце, калі нават не даяце скончыць?
Адкуль кіроўца мог ведаць пра тое месца?
Гук, што я пачуў перад тым, як утапіў машыну.
Што, калі гэта быў не алень?
Што, калі Лаўра не пераканала яго ў сваёй гісторыі?
Добра, што ніхто не пацярпеў.
Дзякуй.
Можа, нешта выклікала яго падазрэнні
і ён прыкінуўся, што ад'язджае, каб схавацца.
Вядома. Цяпер я зразумела.
Вы хочаце адвесці гісторыю ад смерці Даніэля Гарыда.
- Што? - Кіроўцу цікавілі грошы.
Калі сканцэнтравацца на кіроўцы-шантажысце
і забыцца пра няшчаснага хлопца, то на вас будзе менш віны.
Вы маеце лепшыя ідэі?
Задам вам тры пытаньні.
Адкажаце хоць на адно -
і мы працуем з вашай нацягнутай гісторыяй.
Перашае: навошта яму дасылаць вам паведамленне на тэлефон?
Другое: чаму забойца не забраў грошы, калі яны былі ягонай мэтай?
І трэцяе: як ён прабраўся ў нумар у гатэлі, а потым
незаўважаным зьнік адтуль?
Бачыце?
Вы даяце пракурору менавіта тое, што яму трэба:
нязвязныя ўрыўкі, якія паказваюць,
што ў вас няма верагоднай гісторыі.
Ня трэба пачынаць усё зноў.
- Здзівіце мяне, адкажыце самі на адно з іх. - Добра.
Я раскажу, што магло адбыцца, зыходзячы з вашых слоў.
- Калі ласка. - Вернемся на станцыю,
дзе шантажыст меў звязацца з вамі а пятай.
Ужо пяць. Напэўна, гэта ён.
Нельга, каб нас бачылі разам.
Алё?
Буду чакаць вас у гатэлі Бэльявіста.
Дабрацца туды вы зможаце толькі па чыгунцы.
Для вас забраніраваны семсот пятнаццаты нумар.
І яшчэ адно: пакінь тэлефон у смеццевым баку.
Пасля сядайце на цягнік, што стаіць перад табой.
Калі ты не пакінеш тэлефон,
паліцыя знойдзе труп Даніэля Гарыда.
Я пайду запытаю. Пачакай, добра?
- Добры дзень. - Добры дзень.
У мяне бронь. Нумар семсот пятнаццаць.
Так, на імя Адрыяна Дорыя?
Запоўніце гэта,
а я прынясу ваш ключ.
Цябе ніхто ня бачыў?
Ён пакінуў указаньні?
Трэба чакаць.
Нешта ня так?
Твой мабільны ў яго. І ён толькі што даслаў мне паведамленьне.
Я ЎСЁ РАСКАЖУ НУМАР 715, ГАТЭЛЬ БЭЛЬЯВІСТА
Гэта пастка.
Хадзем.
Адрыян?
Не, не, не.
Не, не, калі ласка.
Я не ведаю, дзе ён. Гэта ня я.
Гэта была не я, Я не ведаю, дзе ён.
Чакайце.
Пачакайце.
Вы думаеце, што ў нумары быў Тамас Гарыда?
А вы не?
Гэта праўдападобная версія, яе можна выкарыстаць для вашай абароны,
суддзя павінен паверыць.
Тамас Гарыда меў сур'ёзны матыў для забойства.
Калі бацька ведае, што паліцыя
абараняе адказных за знікненне ягонага сына,
яму застаецца толькі адно: самому чыніць справядлівасць.
Забіць аднаго з адказных і абвінаваціць у гэтым другога.
Менавіта.
І спрацавала выдатна.
Усе лічаць забойцам вас.
Паліцыя, ваша жонка, бізнэс-партнёры.
Тамас Гарыда не толькі зваліў на вас забойства вашай каханкі,
ён знішчыў ваша жыццё і вашу кампанію.
І толькі Феліксаў мільённы залог выцягнуў вас з-за кратаў.
Разам вы прыдумалі гісторыю са змовай,
потым ён запрасіў мяне,
каб я праверыла яе на пераканаўчасьць.
Ваш адвакат ведаў, што, калі на вашу гісторыю павядуся я,
павядуцца і прысяжныя.
Ты знайшоў таго, хто навучыць мяне, што сказаць у судзе?
Яна найлепшая сярод калег, Адрыян.
Яна пайшла на пенсію на тым тыдні, але гатовая ўзяцца за апошнюю справу.
І запэўніваю цябе, яна ня хоча яе прайграць.
Адзіны спосаб даказаць, што вы не забівалі каханку, -
вывесці на сцэну Тамаса Гарыда,
а значыць, і прызнаць тое, што вы зрабілі з ягоным сынам.
Так, але як растлумачыць тое,
што ён змог знікнуць з нумара не пакінуўшы слядоў?
Калі я апрытомнеў, там нікога не было.
Дапамажыце!
Паліцыя!
Ці ведаеце вы, што такое нестандартнае мысленьне?
Трэба змяніць пункт гледжаньня, з якога
вы абдумваеце падзею.
Напрыклад: у пустым драўляным хляве
акурат у цэнтры памяшканьня знойдзены павешаны.
Даўжыня вяроўкі, на якой ён вісіць, тры метры.
Чвэрць метра ад ягоных ног да падлогі.
Найбліжэйшая сцяна за шэсьць метраў.
Па сценах да патрэбнай бэлькі не забрацца,
але чалавек здолеў павесіцца.
Як у яго гэта атрымалася?
Ён стаў на ледзяную камлыгу, што потым растала.
А вось гэта наш хлеў.
Гэта здымкі паліцыі зь месца здарэння.
Адказ мусіць хавацца недзе сярод іх.
Ня ведаю, чаго вы ад мяне чакаеце.
Дэталяў, сеньёр Дорыя.
Сканцэнтруйцеся на дэталях.
Яны заўсёды перад вачыма,
трэба толькі паглядзець з іншага боку.
А што, калі разгадка таямніцы знаходзіцца не ўнутры нумара,
а звонку?
А цяпер працуе блізу Б'ерхэ, у даліне,
дваццаць хвілін ад дому.
Такі аддалены гатэль выбраны невыпадкова.
Тамас Гарыда падрыхтаваў для вас пастку.
Ён даслаў вам той канверт,
каб вы абое зразумелі ўсё няправільна
і засумняваліся наконт таго, што адбывалася папраўдзе,
бо так ён мог знайсьці апошнюю частку галаваломкі.
Алё?
Буду чакаць вас у гатэлі Бэльявіста.
Але ён ня мог ведаць пра возера.
На той тэрыторыі ўсюды азёры,
і мясцовыя гэта ведаюць.
Тамас Гарыда ткнуў пальцам у неба
і чакаў, што вы купіцеся.
І вы купіліся.
- Так усё і было? - Вы выдалі сябе
і Лаўру.
Вось ключ, прыемнага адпачынку.
- Дзякуй вялікі. - Дзякую.
- Добры дзень. - Добры дзень.
У мяне бронь. Нумар семсот пятнаццаць.
Тамас Гарыда меў магчымасьць
трапіць у нумар не пакідаючы слядоў.
Яму трэба было толькі
дачакацца, калі вы з Лаўрай прыйдзеце.
Адтуль жа ён мог і даслаць паведамленне з мабільнага Лаўры...
І ён толькі што даслаў мне паведамленне.
...ударам вывесьці вас са строю
і здзейсьніць ідэальнае злачынства.
- Ты гэта чула? Калі так, то
Тамас Гарыда спланаваў забойства, каб зваліць яго на вас,
а потым знік шляхам, які яму падрыхтавала жонка.
Ён раскідаў грошы, каб падставіць вас,
пакінуў тэлефон Лаўры ў нумары...
і пераканаўся, што на прыладзе злачынства будуць вашыя адбіткі.
Даруйце! У вас усё ў парадку?
Дзіўна, ніхто не ідзе.
Адчыніце, калі ласка.
- Добры вечар. - Добры вечар.
Адкуль чуўся шум?
Нумар семсот пятнаццаць.
Прапусціце! Прапусціце, калі ласка!
Паліцыя!
Адчыніце дзьверы.
Выйсці ўсім!
На выхад, на выхад.
Выклікай медэкспертаў.
- Хлопцы, выклікайце медэкспертаў, у нас тут цела. - Прынята.
Гэты гатэль выбралі з-за маці таго хлопца.
Яна мусіла толькі дапамагчы мужу
знікнуць, каб вінаватым аказаўся я.
А паліцыя ніколі не звязала б яе з вамі
бо Фелікс выдаліў вашае імя са справы іх сына.
Перапрашаю.
Алё.
Упэўнены?
На сто адсоткаў?
Добра, дзякуй.
Наконт сведкі пракурора?
Мы так і ня ведаем яго імя, але ведаем, хто гэта.
Кіроўца.
Гэта значыць, што трэба думаць хутка.
- А яшчэ значыць, што я прапаў. - Не зусім, калі будзеце слухацца мяне.
Дапусцім, вас не было з каханкай у той дзень.
Вы былі ў Парыжы згодна з вашым алібі.
Лаўра зняла памяшканне на сваё імя.
Таму вы не ўдзельнічалі ў здарэнні, у якім загінуў Даніэль Гарыда.
Гэй!
Нумар машыны ды іншыя доказы - ускосныя.
Усё гэта цалкам быў план Лаўры,
згодна з якім яна выдала хлопца за выкрадальніка.
Мы павінны пераканаць суддзяў, што вы проста чарговая ахвяра Лаўры,
а ў тым нумары апынуліся, бо яна прасіла ў вас дапамогі.
Магчыма, да таго вы нават нічога ня ведалі пра Даніэля Гарыда,
а ягоны бацька памылкова палічыў і вас вінаватым.
Хочаце ператварыць мяне ў ахвяру?
Адзінае, што нам трэба, -
гэта звязаць Лаўру з трупам Даніэля.
Тады скажыце мне:
як гэта зрабіць?
Схаваўшы нейкую рэч Лаўры ў патопленай машыне.
Трэба зрабіць вінаватай у знікненьні толькі яе.
А адзінае ваша злачынства
будзе ў тым, што вы пакрывалі Лаўру.
Дзе вы патапілі машыну?
Мы паінфармуем паліцыю аб месцазнаходжанні ананімна.
Вам не давядзецца ні ў чым прызнавацца.
Але бяз цела няма і злачынства, а без яго прысяжныя
будуць лічыць забойства Лаўры
забойствам у стане афекту.
Мы скажам амаль усю праўду, але прыбяром вас са сцэны.
Як можна мяне прыбраць, калі пракурор мае такі козыр?
Вітаю.
Кіроўца пацьвердзіць, што я быў на месцы аварыі.
Дапамога патрэбна?
Фелікс не змог яго нейтралізаваць.
Няма ў пракурора сведкі.
Як так?
Ніхто не прыязджаў у суд.
Я падманула вас, каб атрымаць
патрэбныя мне дэталі.
Вы што, жартуеце?
Чаму вы не расказалі мне праўду з самага пачатку?
Каб пераканацца, што вы разьберацеся ў знікненьні Тамаса Гарыда з нумара.
Ад самага пачатку я ведаў, што гэта быў ён.
І не цяжка было высветліць, што ягоная жонка працуе ў гатэлі.
І чаму вы чакалі, што я вам гэта скажу?
Каб упэўніцца, што магу даверыць вам сваё жыццё, сеньёра Гудман.
Дзе вы яе патапілі?
Вось у гэтым месцы.
Раскажу вам яшчэ нешта.
Мы лічылі яго мёртвым, клянуся.
Але Лаўра завяла нас так далёка, дарогі назад не было.
Калі паліцыя знойдзе труп, анатаміраванне мяне выдасць.
Мне трэба пераканацца, што вы не дапусьціце гэтага.
Мая задача ўберагчы вас ад турмы, а не ад сябе самога.
Гэта дзікасць, сеньёр Дорыя.
Цяпер вы будзеце рабіць тое, што я скажу, бо я вам патрэбная.
Хлопец быў амаль мёртвы, мне трэба было прымаць рашэньне за секунды.
Не хлусіце сабе. Вы забойца!
Вы зноў выпрабоўваеце мяне, так?
Каб я змог вытрымаць атаку пракурора.
Тое, што вы сказалі, змяняе ўсё.
Цяпер вы ў маіх руках.
Калі я паведамлю пра гэта ў судзе,
вам канец.
Вы ня можаце зрабіць гэтага!
Чуеце? Ня можаце.
Вось чаго будзе дабівацца пракурор: вашага адчаю.
І глядзіце, як лёгка вывесці вас з сябе.
Хочаце мяне абразіць? Наперад.
Гэта пракурору таксама карысна:
паказаць усім, што ўнутры вы пыхлівы дурань.
Досыць!
Хіба вы тут не для маёй абароны?
Дык абараняйце.
Я не збіраюся цярпець паражэньне ў сваёй апошняй справе.
Ад гэтага моманту робім усё так, як я скажу.
А для гэтага мне трэба ўпэўніцца, што вы больш нічога ня ўтойваеце.
- Нічога. - Нічога?
А я ўсё ж лічу, што вы мяне выкарыстоўваеце.
Правяраеце свае фальшывыя версіі на мне, бы на паддоследнай.
І што вам ня так?
Сапраўды, усё магло быць так, як вы і казалі.
Але што, калі гэта ня вы
парушылі абяцанне не сустракацца, а Лаўра?
Як ты прымусіў паліцыю лічыць, што Даніэль Гарыда ўцёк?
Убачымся праз чатыры гадзіны ў бары
- каля аўтазвалкі. - Добра.
- Не спазняйся. - Зразумела, буду там.
...украў пяцьдзясят тысяч еўра з банка, у якім працаваў.
Ён стварыў рахунак, куды перанакіроўваў...
Вы таксама маглі ўзяць штосьці з рэчаў хлопца.
Адрыян, што гэта?
Яго кашалёк.
Я забраў, перад тым як мы паклалі хлопца ў багажнік.
- Вызначы цану. - Увесь час вы мелі і сродкі і знаёмствы,
каб змяняць ход падзей,
не пакідаючы слядоў.
Я паклапачуся пра гэта.
Няпраўда.
- Вы гэта не дакажаце. - Як і вы - адваротнае.
Паглядзім яшчэ раз.
Гэй!
Ці ня складваецца мазайка лепш,
калі ўявіць, што вы прапанавалі не званіць у паліцыю?
- Што ты робіш? - Выклікаю паліцыю.
Мы не вінаватыя, гэта ўсё чортаў алень.
Звар'яцеў?
- Што, калі ён бачыў? - Не бачыў.
- Нам трэба яго пазбавіцца.
А што, калі гэта Лаўру
ўцягнулі ў складаную сітуацыю, якую яна не магла кантраляваць?
Згодна з гэтым медыцынскім заключэннем,
з вашай каханкай здараліся прыступы панікі
пасьля вяртання з той паездкі.
Нават такія бяздушныя, як яна, калісьці ламаюцца.
Якраз у гэтым і ёсць неадпаведнасць, сеньёр Дорыя.
Калі б усё планавала яна,
вы ўратавалі б хлопца.
Але вы яго патапілі.
БАЦЬКІ АДМАЎЛЯЮЦЬ ВЕРСІЮ ЎЦЁКАЎ
Яна пакутавала з-за пачуцьця віны,
і ёй станавілася ўсё цяжэй.
Адрыян Дорыя ганараваны прэміяй
як прадпрымальнік года.
І потым яна зразумела, што ёсць толькі адзін шлях да выратавання.
Яна не магла вярнуць бедным бацькам іхняга сына...
- У мяне быў спадарожнік, які... - ...але яна магла
расказаць ім праўду.
Даніэль.
Яна дамовілася сустрэцца з імі ў гатэлі, дзе працавала маці хлопца.
Гэтае месца падыходзіла для зьдзяйсьненьня яе плана.
Яна прыехала адна і перасекла даліну.
Прыбыўшы на станцыю, яна пазваніла
з грамадскага тэлефона, каб вы нічога не западозрылі.
Пра аварыю ведаюць.
Яна пераканала вас, што кіроўца нешта бачыў...
І навошта было адказваць?
...і адшукаў яе, каб вас шантажаваць.
Так яна хацела кампенсаваць бедным бацькам іх страту.
Яна не асмельвалася прыйсьці да іх з пустымі рукамі.
Тады ў гатэлі яна мусіла проста чакаць,
каб задзейнічаць другую частку плана.
Яна запраграмавала паведамленьне
для страхоўкі.
Лаўра ведала, што вы адмовіцеся прызнавацца,
бо адзінае, што вас клапоціць, -
гэт вы сам.
Вы прыйшлі ў гатэль, упэўніўшыся, што вас ніхто ня бачыў.
Але Лаўра ўжо дасягнула пункту невяртаньня.
І калі яна вам усё расказала, вы страцілі галаву.
Калі вы ўбачылі паведамленне,
то зразумелі, што трапілі ў ейную пастку.
Нумар забраніраваны на тваё імя.
Мы аддадзім ім грошы,
раскажам, дзе ты патапіў іх сына,
а потым здадзімся, Адрыян.
Іншага выйсьця няма.
Я не забіваў яе,
і я нічога не скажу ў судзе. Ніколі.
Вы забілі яе і апынуліся ў пастцы - у нумары, з якога нельга ўцячы.
Даруйце! У вас усё ў парадку?
Вы падумалі, што можна скарыстаць тое паведамленне,
і дадалі дэталяў, якія падтрымалі б вашу тэорыю.
Паліцыя!
У вас усё ў парадку?
Паліцыя!
Файна. Хочаце пагуляць?
Пагуляем.
Але чаму Тамас Гарыда з жонкай маўчалі?
Калі Лаўра збіралася ім усё адкрыць, чаму б не звярнуцца ў паліцыю?
Яны ведалі, што вы ніколі не раскажаце,
дзе патапілі цела іх сына,
а бяз цела цяжка даказаць злачынства.
А таксама ведалі,
што вы здольны і пойдзеце на ўсё,
нават павесіце на іх смерць вашай каханкі.
Ідзіце за мной.
Другое вакно справа на перадапошнім паверху.
Прыгледзцеся добра, сеньёр Дорыя.
Тамас Гарыда ўжо даўно страціў давер да паліцыі
і з таго часу сочыць за вамі сам,
каб здабыць справядлівасць уласнымі рукамі.
Гэта здагадкі, вы ня можаце ведаць.
- Я ведаю аб ім больш, чым вы думаеце. - Чаму?
Вы ж разумны. Самі скажыце.
Мне патрэбны адказ.
Калі Тамас з жонкай прыйшлі ў гатэль
і даведаліся пра смерць Лаўры,
яны зразумелі, што здарылася.
Разумелі яны і свае магчымасці,
таму вагаліся наконт далейшых дзеянняў.
А што застаецца тым, хто ўжо ня верыць у справядлівасць?
Сачыць за сваім ворагам і чакаць.
І яны назіралі за вамі.
Тамас Гарыда ператварыўся ў ваш цень.
Ён знайшоў пакой насупраць вашага будынка
і зняў яго ананімна.
З таго часу ён пільна сачыў
за вамі і ўсімі, хто з вамі быў.
Кожная сустрэча, кожная размова,
кожны ваш рух.
Тамас Гарыда быў сведкам усяго гэтага.
І вядома, ён выйшаў і на мяне.
Хто быў гэты чалавек і што ён рабіў каля майго офіса?
Я зразумела, што ён пераследуе Фелікса,
таму пільна за ім назірала.
Хлопцаў бацька прывёў вас да мяне, а не наадварот.
Паказаў шлях, што вядзе да Даніэля Гарыда.
Гэтае фота даказвае, што ўсё магло быць так, як кажу я.
Вы не навучыліся ні слухаць, ні зважаць на дэталі.
Маці хлопца была ў нумары.
У яе быў выхадны.
Яна прыйшла туды з мужам на сустрэчу з Лаўрай.
Гэтае фота - доказ таго, што...
Гэтае фота падробка.
Проста мантаж.
Паглядзіце на люстра.
І адкажыце:
вам патрэбна мая дапамога? Хочаце, каб суддзя паверыў вам?
Тады прызнайцеся, што забілі Лаўру.
Прызнаюся.
Адрыян, ты там? Мабільны не адказвае.
Перазвані, калі зможаш.
Здарыўся цуд, на які мы спадзяваліся.
Вось ваш пасадачны талон.
Месца Б52.
Адкажыце, відаць, гэта важна.
Перапынак на дзесяць хвілін і працягнем.
Я ўжо маю стратэгію вашай абароны.
Не хвалюйцеся.
Пайду праветруся.
- У вас ёсьць кава? - Ёсьць.
Яна нам спатрэбіцца. Гэта ноч будзе доўгая.
Добра.
Сеньёра Гудман.
Дзякую.
- Фелікс. - Я тэлефанаваў табе.
Тэлефон адключыўся. Што такое?
Я знайшоў яго.
Цябе ніколі не было на той дарозе.
Ці можна яму давяраць?
Абсалютна.
Цудоўна.
Як у вас з Віргініяй Гудман?
Давялося ўсё ёй расказаць.
- Усё? - Усё.
І што думаеш?
Ты меў рацыю, яна выдатная.
Ёй можна давяраць.
Што там было з пракурорам? Я ня чуў з-за шуму самалёта.
Нічога, не хвалюйся.
Чорт, што гэта?
Што такое?
Фелікс, чуеш мяне?
- Ты там, Адрыян? - Перазваню.
Чорт...
Ніхто не прыязджаў у суд.
БАЯЗЬЛІВЕЦ, ЗАБОЙЦА, АШУКАНЕЦ
Няма ў пракурора сведкі.
Я падманула вас, каб атрымаць
патрэбныя мне дэталі.
- Гэтае фота - доказ таго, што... - Гэтае фота падробка.
Проста мантаж.
Гэта здагадкі, вы ня можаце ведаць.
- Я ведаю аб ім больш, чым вы думаеце. - Чаму?
Вы ж разумны. Самі скажыце.
Мы з жонкай ведаем, што наш сын мёртвы.
Мы проста хочам знайсьці яго і пахаваць
як належыць.
Але што застаецца тым, хто ўжо ня верыць у справядлівасць?
Сачыць за сваім ворагам і чакаць.
Так мы і сустрэліся - у тэатральнай групе.
Калі паведамлю пра гэта ў судзе,
вам канец.
Цяпер вы ў маіх руках.
Адрыян, ты там? Тэлефон не адказвае.
Усё пад кантролем.
А Гарыда падазраюць вас і вашу каханку
ў ягоным забойстве.
Яна памерла.
Яна памерла, таму застаяцеся... толькі вы.
Дзе вы яе патапілі?
Выратаваньне патрабуе ахвяры,
а вы не разумнейшы за мяне.
СОНЯ І АЛЕКС МАЦІ І ДАЧКА
Паліцыя. Чым вам дапамагчы?
Сеньёр Дорыя?
Маё імя Тамас Гарыда.
Я Віргінія Гудман.
Я бацька Даніэля Гарыда.
І я хачу расказаць вам праўду аб тым, што здарылася з маім сынам.
Пераклад ад Varta Project Рэдактар Леў Глушыцкі